Morgen interview met Wilfried de Jong, in de speciale Vuelta-Parkpraot. Foto: Valentijn Brandt

Zoek de 10 verschillen op onderstaande foto. Vriend van de Dag Maikel Vervoort lijkt beangstigend veel op stoere revolverheld Clint Eastwood!

'Golddiggers' worden ze genoemd, vrouwen die mannen paaien om ze geld af te persen. In St. Petersburg leren vrouwen hoe ze een echte bitch worden. Alina Rudnitskaya legde het vast in haar documentaire 'Bitch Academy'. Door Matthijs Hoex

In het programma Dames in de dop poogde een team van welopgevoede dames twaalf vrouwen te transformeren van goedkope dellen naar welopgevoede dames. Het promoten van normen en waarden lijkt een trend van de afgelopen jaren op de Nederlandse televisie, zie namelijk ook het belerende 60 dagen zonder sex van de EO. Het tegenovergestelde vindt plaats in het Russische St. Petersburg. De documentaire 'Bitch Academy' van regisseuse Alina Rudnitskaya toont vrouwen die op cursus gaan om te leren hoe ze met arrogantie en een geile blik een rijke man aan de haak kunnen slaan, om vervolgens diens portemonnee leeg te trekken. De vrouwen oefenen er bijvoorbeeld wulps een banaan te pellen om daarna tergend langzaam de gele vrucht tussen hun lippen te schuiven.
Dit duidt echter niet op onderdanigheid, aan de andere kant leren ze namelijk mannen zo te bewerken dat ze flink wat flappen in hun handen gedrukt krijgen. Het lijkt typerend voor de jonge kapitalistische economie in Rusland, waarin sommigen het geld grijpen en anderen hun zeden opzij zetten om daar een graantje van mee te pikken.

Alina Rudnitskaya bracht de documentaire al uit in 2007. Via documentairefestivals als het International Short film festival in Wenen en het IDFA in Amsterdam kroop het deze kant op. De regisseuse volgde voor de verbijsterende documentaire - in het Russisch ‘Kak stat stervoi’ geheten - een groep jonge cursisten in hun leslokaal. Daarbij past de talentvolle Russin een tactiek toe van zuivere observatie.
Ondanks deze methode speelt de camera af en toe een rol in hetgeen zich afspeelt in de les. Het is dan echter vooral de leraar die de cameraman betrekt bij de activiteiten, wanneer hij bijvoorbeeld een van de dames aanspoort zwoel naar hem toe te kruipen. Een ander moment vertelt een van de bitches hoe ze haar man zo jaloers kreeg dat hij haar een extra zakcentje toe stopte. Ze stopte een jurk in haar tas en vertelde hem dat ze wellicht nog met een man uit eten zou gaan, mocht die situatie zich voordoen. De gehaaide, manipulatieve houding waarop deze vrouwen willen opklimmen typeert een door vliegensvlugge veranderingen op hol geslagen samenleving. Iets wat Rudnitskaya op spijkerharde wijze vast weet te leggen.

Bitch Academy draait om 17:00 in Museum van Bommel van Dam

Vanavond staan de nieuwbakken rocksterren van De Staat op het Hoofdpodium in Venlo. Wie zich alvast goed wil voorbereiden kan in onderstaande video zien hoe ze Lowlands compleet wegblazen, met gastoptredens van Bas Bron (de Jeugd van Tegenwoordig) en de drummer van Kyteman. Natuurlijk wil je het ook live meemaken. Zorg dan dat je om 20:15 bij het Hoofdpodium staat!
Klik voor het volledige concert. (Foto: Jelmer de Haas)

George Maas loopt donderdag en vrijdag rond op het Zomerparkfeest voor zijn project 'Empty your pocket'. Hierbij vraagt hij mensen om hun zakken leeg te maken, waarna hij ze fotografeert met de inhoud. Hij wil hierdoor het onzichtbare zichtbaar maken; een terugkerend thema in zijn werk.

Maas is afgestudeerd als kunstenaar aan de Rietveld Academie, nadat hij eerst een technische opleiding fotografie had afgerond. Hij heeft voor 'Empty your pocket' al eerdere projecten opgezet, waaronder zijn 'Windsculptures'. Hiervoor drukte hij een portret af van een vrouw op een stoffen zak. Die zak kreeg iemand vervolgens over zijn hoofd, en daar maakte Maas dan weer een foto van. Belangrijk was dat het waait in de omgeving waar de foto wordt gemaakt. 'Ik vind het fascinerend om beweging vast te leggen op een foto. Hoe kun je bijvoorbeeld zien dat het waait op een foto? Alles staat stil op een afbeelding. Ik wil juist een beweging vastleggen, zoals een zak die wappert in de wind. Daarbij probeer ik niet de beweging van de wind in de zak zichtbaar te maken, maar juist de beweging van de wind in het gezicht.'

Het vastleggen van het onzichtbare is door de jaren heen de thematische achtergrond geweest van Maas' werk. 'Het is een thema dat heel kort uit te leggen is. Het is steeds de inhoudelijke uitvoering waardoor mijn projecten zich van elkaar onderscheiden. Ongeveer hetzelfde principe van de windsculpturen heb ik ook toegepast bij mijn 'Frozensculptures'. Daar kreeg ook iemand een zak met een afbeelding over zijn hoofd, alleen was de zak deze keer bevroren.'
In een van zijn vroegste projecten heeft Maas vlekken verzameld over de hele wereld. 'In de jaren negentig heb ik platen van geperst hout op verschillende plekken neergelegd om vlekken te verzamelen, bijvoorbeeld in de metrotunnel onder de Maas. Deze platen bestaan alleen uit geperste houtpulp zonder lijm, en hebben daardoor een sterk absorberend vermogen. Zo heb ik een houten plaat drie maanden neergelegd onder een colaboom in de binnenlanden van Guyana, Zuid-Amerika. In deze periode is de plaat bijna geheel opgegeten door termieten. Je krijgt op deze manier een afdruk, of zelfs een meting, van de omgeving. De meeste vlekken in een omgeving gaan verloren. Ik heb echter vlekken uit de vorige eeuw ingelijst en bewaard.'

Thematisch is zijn werk erg coherent, maar er is nog een duidelijk overeenkomst tussen de fotoprojecten. Zowel de werken uit 'Empty your pocket' als zijn windsculpturen zijn een vorm van portretfotografie. 'Ik vind portretfoto's erg interessant. Ik werk ook vaker voor opdrachtgevers. Dat is natuurlijk minder experimenteel, ik fotografeer dan mensen in een bepaalde setting voor bijvoorbeeld tijdschriften. Toch ben ik ook dan op zoek naar een contact tussen de persoon en de omgeving, ik zoek een bepaalde foto om te refereren aan wie dat zou kunnen zijn.' In zijn autonome werk is het portret een terugkerend thema, maar buiten de standaard om. 'Ik heb er behoefte aan om zelf iets te betekenen, om iemand op een andere manier naar een portret te laten kijken. Ik ben op zoek naar extremen. Dat komt weer voort uit mijn drang naar een uitdaging, naar dingen onderzoeken en anders bekijken. Soms lukt dat niet, maar soms kom je op iets fantastisch uit.'

De Staat en Zwart Licht zijn twee veelbelovende jonge acts, die allebei morgen op het ZPF staan. Zwart Licht maakt rauwe hiphop met een boodschap en De Staat is momenteel Neerlands' vuigste stonerband, die alle grote podia en festivals omverblaast. Ook samen klinkt het heerlijk woest, kijk en geniet!

Dent May schalt al dagenlang door de speakers op de Parkpraotredactie, we kunnen werkelijk geen genoeg krijgen van zijn suikerzoete popliedjes. Voor de echte fans daarom nog een filmpje van zijn romantische concert aan een Frans strand, voor het intieme publiek van twee knuffelende dolverliefde mensen!