• 'Ik vind het fascinerend om beweging vast te leggen op een foto'

    28-08-2009 01:10
    thumb George Maas loopt donderdag en vrijdag rond op het Zomerparkfeest voor zijn project 'Empty your pocket'. Hierbij vraagt hij mensen om hun zakken leeg te maken, waarna hij ze fotografeert met de inhoud. Hij wil hierdoor het onzichtbare zichtbaar maken; een terugkerend thema in zijn werk.

    Maas is afgestudeerd als kunstenaar aan de Rietveld Academie, nadat hij eerst een technische opleiding fotografie had afgerond. Hij heeft voor 'Empty your pocket' al eerdere projecten opgezet, waaronder zijn 'Windsculptures'. Hiervoor drukte hij een portret af van een vrouw op een stoffen zak. Die zak kreeg iemand vervolgens over zijn hoofd, en daar maakte Maas dan weer een foto van. Belangrijk was dat het waait in de omgeving waar de foto wordt gemaakt. 'Ik vind het fascinerend om beweging vast te leggen op een foto. Hoe kun je bijvoorbeeld zien dat het waait op een foto? Alles staat stil op een afbeelding. Ik wil juist een beweging vastleggen, zoals een zak die wappert in de wind. Daarbij probeer ik niet de beweging van de wind in de zak zichtbaar te maken, maar juist de beweging van de wind in het gezicht.'

    Het vastleggen van het onzichtbare is door de jaren heen de thematische achtergrond geweest van Maas' werk. 'Het is een thema dat heel kort uit te leggen is. Het is steeds de inhoudelijke uitvoering waardoor mijn projecten zich van elkaar onderscheiden. Ongeveer hetzelfde principe van de windsculpturen heb ik ook toegepast bij mijn 'Frozensculptures'. Daar kreeg ook iemand een zak met een afbeelding over zijn hoofd, alleen was de zak deze keer bevroren.'
    In een van zijn vroegste projecten heeft Maas vlekken verzameld over de hele wereld. 'In de jaren negentig heb ik platen van geperst hout op verschillende plekken neergelegd om vlekken te verzamelen, bijvoorbeeld in de metrotunnel onder de Maas. Deze platen bestaan alleen uit geperste houtpulp zonder lijm, en hebben daardoor een sterk absorberend vermogen. Zo heb ik een houten plaat drie maanden neergelegd onder een colaboom in de binnenlanden van Guyana, Zuid-Amerika. In deze periode is de plaat bijna geheel opgegeten door termieten. Je krijgt op deze manier een afdruk, of zelfs een meting, van de omgeving. De meeste vlekken in een omgeving gaan verloren. Ik heb echter vlekken uit de vorige eeuw ingelijst en bewaard.'

    Thematisch is zijn werk erg coherent, maar er is nog een duidelijk overeenkomst tussen de fotoprojecten. Zowel de werken uit 'Empty your pocket' als zijn windsculpturen zijn een vorm van portretfotografie. 'Ik vind portretfoto's erg interessant. Ik werk ook vaker voor opdrachtgevers. Dat is natuurlijk minder experimenteel, ik fotografeer dan mensen in een bepaalde setting voor bijvoorbeeld tijdschriften. Toch ben ik ook dan op zoek naar een contact tussen de persoon en de omgeving, ik zoek een bepaalde foto om te refereren aan wie dat zou kunnen zijn.' In zijn autonome werk is het portret een terugkerend thema, maar buiten de standaard om. 'Ik heb er behoefte aan om zelf iets te betekenen, om iemand op een andere manier naar een portret te laten kijken. Ik ben op zoek naar extremen. Dat komt weer voort uit mijn drang naar een uitdaging, naar dingen onderzoeken en anders bekijken. Soms lukt dat niet, maar soms kom je op iets fantastisch uit.'