Interview met Spinvis
Geplaatst op: 6 augustus 2017

Dit is een oud bericht en kan betrekking hebben op een eerdere editie van Zomerparkfeest.

‘Mensen spoelen aan en weer weg’ 

We vroegen Spinvis om naast zijn optreden op MAIN een klein eigen festival binnen de zaterdag van Zomerparkfeest te cureren, De Spinvis Collectie. Het werd een boeketje met ‘zoveel mogelijk kleuren.’ Erik de Jong (Spinvis) in gesprek met hoofdprogrammeur Johan Hauser.  

Je werkt graag samen met anderen. Hoe kies je die partners uit? 
‘Die spoelen aan. Maar heel zelden zoek ik mensen actief op. Eigenlijk vind ik mensen altijd tussen neus en lippen door. Ik probeer samenwerkingen aan te gaan waarvan ik denk dat ze aansluiten bij waar ik mee bezig ben, zoals de manier waarop wij nu samenwerken. Het moet voor continuïteit in mijn eigen verhaal zorgen. Dan past het ook.’

Hoe ben je tot deze selectie gekomen?
‘In het ideale geval is iedereen beschikbaar en betaalbaar natuurlijk, maar los daarvan  moeten ze op een of andere manier met elkaar te maken hebben, al is het maar in mijn hoofd. Het spreekt met elkaar en vult elkaar aan.’

Wat is in jouw hoofd het verband tussen deze acts? 
‘Nou ik denk dat het allemaal mensen zijn die buiten de lijntjes kleuren, die het breekbare evenwicht tussen kunst en amusement opzoeken. Dat vind ik zelf het interessantste gebied. Rücksichtslos experimenten zonder aandacht voor publiek kan ik enorm waarderen maar dat past uiteindelijk niet bij mij. Als je kijkt wat Kamiel Rongen maakt: een kind van vijf kan er naar kijken en het volledig ondergaan, het is heel zintuigelijk, je hoeft er geen verhaal bij te hebben. Maar het is wel het eindpunt van een lange zoektocht vol experiment.’

Het zijn vooral Belgen viel me op…
‘Is dat zo? Nou zo zien je maar weer, dat had ik me niet eens gerealiseerd. Het zijn zeker twee verschillende culturen ook al delen we dezelfde taal en grotendeels dezelfde geschiedenis. Misschien is klimaat in België wel wat avontuurlijker, al kan ik dat niet bewijzen hoor!’

Hoe ben je te werk gegaan voor de selectie van Zomerparkfeest? 
‘Ik ben op zoek gegaan naar verschillende disciplines, beelden zoals Kamiel doet, verhalen vertellen zoals Saartje dat doet, de geïmproviseerde electrojazz van STADT, het agressieve van Nervous Shakes. Ik heb geprobeerd een boeketje te maken met zoveel mogelijk kleuren.’

Zeggen die keuzes iets over jezelf?
‘Ja dat denk ik wel. Je bent vaak je eigen gevangenis, mensen hebben het gevoel dat ze in hun eigen stijl moeten blijven. Dan speel je in een bluesband en kun je ook echt alleen maar bluesmuziek maken. Maar dat hoeft helemaal niet. “Ob-La-Di, Ob-La-Da” of “When I’m Sixty-Four” staat diametraal tegenover ander werk van The Beatles. Prince kon dat ook, of Bowie. Dat je zoveel verschillende kanten kunt laten zien en toch je handtekening eronder kunt zetten, dan is dat je eigen taal en dat vind ik heel knap. Ik zeg niet dat dit voor mijn werk ook geldt, maar dat hoop je natuurlijk wel.’

De Spinvis Collectie: 

Saartje Van Camp
zaterdag 19 augustus, TEATRO MAASPOORT – 17.15
‘Saartje is al heel lang verbonden aan Spinvis. Ze speelt cello in de band. Zij zoekt ook al jaren haar eigen weg en probeert toch publiek aan zich te binden, dat is belangrijk. Zij zoekt het steeds meer in verhalen. Mensen zeggen ook dat de wereld steeds visueler wordt, alles gaat via beeld, maar ik weet niet of dat zo is. Veel blijft in taal en verhalen zitten. Zo heeft ze laatst een doos gekregen van een hele oude mevrouw. Daar zaten allerlei jeugdherinneringen in, eigenlijk zit er een heel leven in. Ik denk dat ze daar zeker iets mee gaat doen. Verder doet ze alles zelf, met elektronica en loopstations. Een cello wordt een heel orkest, haar stem wordt een koor. Ze bouwt dat helemaal zelf op.’

Nervous Shakes
zaterdag 19 augustus, AMIGO – 19.15
‘De bassist van Nervous Shakes – Bruno van Gompel – ken ik al heel lang, vijftien jaar of zo. De eerste keer dat we in de AB in Brussel speelden met Spinvis kwam hij naar me toe. Maar er komen zoveel mensen op je af, je weet niet altijd wat je daar mee moet. Toen kreeg ik een brief van hem, echt een hele mooie brief. Daarop heb ik geantwoord en sindsdien zijn we vrienden en zien we elkaar als ik in de buurt ben. Ik wist dat hij een band had. Na een optreden in Brussel liepen we toevallig langs een café en daar kwam een bak hele goede herrie vandaar. Stond Bruno daar met z’n punkband. De timing was echt subliem. Ik werd weer helemaal teruggeworpen naar 1974 of zo, toen ik zelf drumde in een punkband. Ik voelde die gekkigheid weer, die energie. Zij doen ook alles zelf. Ik weet dat ik nu totaal andere muziek maak maar het heeft heel veel met mijn roots te maken.’

STADT
zaterdag 19 augustus, ARENA - 19.45

‘Dat begon met Fulco, Fulco Ottervanger. Die is ook echt aangewaaid. Ik geloof daarin, dat je intuïtie zo werkt. Zo heb ik ook veel van mijn muzikanten ontmoet, de meesten spoelen aan en spoelen weer weg, maar sommigen blijven hangen. Het gaat om een gezamenlijk ideaal op artistiek vlak of een gedeeld wereldbeeld. Fulco is de vriend van Evelien en die deed de productie van een opera die ik heb gemaakt voor Oerol, op het strand. Fulco kwam mee en speelde soms piano tijdens de soundchecks en dat was meteen heel mooi, dat raakte me. Dat heb je soms, dat je iemands toon meteen bevalt. We kwamen aan de praat en hij bleek een band te hebben en het viel me op hoe vrij hij is, hoe weinig hij zich aantrekt van allerlei vormen en daar ben ik wel jaloers op. Ik ben bezig met popmuziek en platen maken en Spotify en weet ik wat. Als hij dan als een dwaze spin over een piano kruipt denk ik: “Erik, kijk. Leer daar eens van.”’

Kamiel Rongen
zaterdag 19 augustus, TEATRO MAASPOORT - 22.30
‘Dat is een studievriend van mijn zoon, die woonde bij hem op kamers in Breda. “Pap, je moet echt eens meekomen, je weet niet wat je ziet.” Met zo’n vlizotrapje kwamen we op zolder en die stond helemaal vol met spullen, kapotte radio’s, aan elkaar gelaste versterkers, speelgoed waarvan hij geluiden door allerlei opnameapparatuur joeg… Ik herkende dat van mezelf, van vroeger. Hij heeft dat langzaam vertaald naar beeld en maakt nu eigen videolandschappen. Normaal alleen video, maar nu heeft hij een installatie gemaakt waarmee hij dat ook live kan doen. Hij druppelt heel langzaam vloeistoffen in een aquarium, en filmt dat enorm uitvergroot uit. Daar tussendoor maakt hij muziek, we zijn dan nog een beetje aan het invullen. Ik doe zelf mee ja, dat wordt de eerste keer samen.’

Uw internet browser is verouderd!

Voor een volledig juiste ervaring van onze en andere websites is het aan te raden uw browser te updaten. Update nu uw browser

×